Dość długo przymierzałam się do recenzji tej książki, bo jest w niej tyle do odkrycia, że zwyczajnie musiałam się zastanowić, od czego zacząć i na czym się skupić.

Wybrałam kilka elementów, które będą pewnie dla niektórych podstawą do kręcenia nosem na pomysł autora. Pomysł, na opowiadanie o współczesnej przyjaźni. W czasach, kiedy dzieci mają do zrozumienia coś więcej niż baśniowe: bogaty kontra biedny, starszy kontra młodszy, ten z miasta kontra ten ze wsi. Przed współczesnymi przyjaźniami, stoją dodatkowe wyzwania.

Przypuszczam, że te dawniejsze też by je miały, gdyby kiedyś mówiło się o wszystkim. Ale nie mówiło się (zazwyczaj). To dziwne, że kiedyś nie było tylu gejów, lesbijek, transwestytów, zniewieściałych facetów, wylewania emocji na każdym kroku, rozwodów. A może były, tylko nikt o tym głośno nie mówił?

Mam wrażenie, że kiedyś przyjaźń (ogólnie relacje międzyludzkie) trochę bardziej opierała się na milczącym przyzwoleniu lub niezauważaniu pewnych spraw. Dzisiaj opiera się na rozmawianiu o wszystkim i ja wolę ten dzisiejszy rodzaj relacji.

Dlatego zależało mi na Chłopaku w sukience

To książka opowiadająca historię 12-letniego Davida. Anglika, mieszkającego z bratem i ojcem. Bez mamy. Mama odeszła od rodziny bardzo dawno temu. Pozostawiła dwójkę dzieci i zrozpaczonego męża. W sumie trzy pęknięte serca. Każdy z tych mężczyzn, na swój sposób, poradził sobie z traumą.

Ojciec – ten z bardziej milczącego pokolenia – zabronił mówić o mamie. Z mojego pedagogicznego punktu widzenia, to ogromna krzywda dla dzieci. W zasadzie kolejny cios. Tym razem od drugiego rodzica. Oczywiście chłopcy nie potrafią tego tak nazwać, ale widać, że jest im z tym zakazem ciężko. Bo mama, to mama. Bez względu na wszystko, zawsze nosi się ją w sercu i w głowie.

David radzi sobie z bólem tak jak potrafi i na ile pozwala sytuacja. Oprócz tego jest przecież uczniem, a nawet znakomitym sportowcem. Świetnie daje sobie radę w drużynie szkolnej. Ale nie jest typowym dwunastolatkiem. Jego hobby to oglądanie sukienek i różnych kreacji w damskich czasopismach. Ogólnie moda. Dla ojca i brata zainteresowania nie-do-zrozumienia. Jak to? Chłopak i sukienki?

Co robi ojciec, kiedy znajduje w pokoju Davida czasopismo z sukienkami i dowiaduje się, że synowi podoba się moda? Zabrania o tym mówić i oczywiście zabrania to robić. Stereotypy w głowie rodzica, są silniejsze niż miłość do dziecka. Nie pozwalają zaakceptować Davida z jego prawdziwą naturą.

Jaka jest ta natura?

David jest świetnym piłkarzem, który lubi projektować, oglądać, a nawet ubierać sukienki. Taka jest jego natura. I bez względu na to czy ten chłopak ma na sobie strój piłkarza, czy sukienkę koleżanki, tak naprawdę nie wiemy, co siedzi w jego głowie. A to co siedzi, nie zmienia się pod wpływem ubioru czy jakiejkolwiek zewnętrznej ilustracji. Wciąż jest dobrym synem, bratem, przyjacielem, uczniem, sportowcem.

Właściwie o tym jest książka. O akceptacji drugiego człowieka. Tego jaki jest, a nie tego, jak wygląda, jak się ubiera i co lubi robić w ramach hobby. Ale to dopiero kilka warstw do odkrycia w tej opowieści. Są jeszcze tolerancja i wspomniana wcześniej przyjaźń.

Przyjaźń między chłopcami wywodzącymi się z innych narodowości i zupełnie innych religii. Jest rywalizacja między rodzeństwem i ten nieszczęsny ojciec, który średnio radzi sobie z emocjami (własnymi i dzieci). Rozumiem, że i tacy rodzice istnieją. Napisałam cały artykuł o postawach, którymi (zupełnie niechący) można skrzywdzić dziecko.

Postawy rodzicielskie. Te negatywne i budzące agresję

Przyjaciel jest ważny

Rozumie i szanuje wybory drugiego człowieka. Na takich przyjaciół trafia David, ale droga do ich zdobycia wcale łatwa nie jest. Bo najpierw musi uprać się z tym, co siedzi w jego głowie i oczekiwaniami taty. Być może brzmi to dość skomplikowanie, ale czytam tę książkę z ośmiolatką i widzę, że ona nie odbiera tego, jako opowieść o problemie czy nieszczęśliwym dzieciństwie.

Dzieci skupiają się na tym, co dobre. Brzmi banalnie, ale nie raz się już o tym przekonałam. Ktoś może powiedzieć, że może dzieci nie rozumieją tej warstwy do przemyślenia, tak jak dorośli. Oczywiście, zgadzam się z tym. Ale to jest książka dla dzieci, a one nie są przesiąknięte stereotypami i nie muszą się zastanawiać nad tym, czy to wypada żeby chłopak nosił sukienkę. Akceptują go takim i już.

To książka napisana bardzo mądrze, delikatnie i ciepło. Tak, jakby naturalnie. Dokładnie tak – naturalnie o przyjaźni i nie jest to banalne spojrzenie na relacje między ludźmi.

Dorosły, jeśli zechce, zawsze doszuka się problemu, afery, przyczepi się. Dzieci nie podchodzą do opowieści w ten sposób, bo więcej (niż kiedyś) spraw jest dla nich naturalnych. I to mnie bardzo cieszy. Temu najmłodszemu pokoleniu, w dużej mierze wychowanemu w wirtualnej rzeczywistości i na przekazach medialnych, które często mijają się z prawdą, taka prosta, refleksyjna opowieść obalająca stereotypy z przeszłości, jest bardzo potrzebna.

Autor David Williams
Dom Wydawniczy Mała Kurka
Przeznaczone dla dzieci 7+

Jeśli masz ochotę dołączyć do grupy na FB, gdzie rozmawiamy o ciekawych książkach dla dzieci i polecamy sobie fajne tytuły, to zapraszam serdecznie Aktywne czytanie 📚

 

Spodobała ci się recenzja? Sprawdź cenę tej książki!

Mocno się napracowałam przy tym wpisie, teraz liczę na Ciebie, bo chciałabym żebyśmy zostały w kontakcie. Jak? Jest kilka możliwości, mam nadzieję, że skorzystasz:

  • Zostaw proszę komentarz, bo dla mnie każda informacja zwrotna na temat mojej pracy, jest bardzo ważna.
  • Jeśli uważasz, że piszę z sensem i o ważnych sprawach, podziel się wpisem ze znajomymi.
  • Polub Fan Page na Facebooku, jest tam już mnóstwo mam, zapraszamy!
  • Koniecznie zajrzyj na stronę Podcasty, gdzie czeka cała masa krótkich porad wychowawczych do odsłuchania.
  • Obserwuj profil na Instagramie, tam znajdziesz kulisy bloga i moją codzienność.
Data recenzji
Nazwa produktu
Anna Jankowska
Ocena
51star1star1star1star1star

Te wpisy również mogą cię zainteresować:

Shares
Share This